چه قدر خوب می‌شد اگر سیستم‌های مدیریت محتوا به طور عام و سرویس‌های وب‌لاگ‌نویسی به طور خاص، امکانی برای افزودن خودکار سرآیند (Header) و پانوشت (Footer) به مطالب منتشر شده می‌دادند. این طوری دیگر لازم نبود تا وب‌لاگ‌نویسانی مثل ایشان،‌ در انتهای هر پست، برای دعوت به اشتراک فیدهای وبلاگ خود، چند خط را کپی – پیست کنند. آن وقت دیگر لازم نبود که من مشترک، هر بار که آیتم مربوط به این فیدها را در گوگل ریدر باز می‌کنم، این چند خط را هم ببینم. (من که قبلاً مشترک این فیدها شده‌ام، چه نیازی به دیدن این سطور دارم؟)

feed-icon-grayscale-16x16 خودحرف‌گوش‌نکنی!: در فید وبلاگم عضو شوید لطفاً! http://feeds.feedburner.com/Approachblog

بسم الله

در مهندسی نرم‌افزار اولین و  یکی از مهم‌ترین کارهای توسعه‌ی یک برنامه، طراحی درست و اصولی پایگاه داده است. در صورتی که تیم توسعه به هنگام طراحی دیتابیس به نیازمندی‌های اصلی توجه نکند و آینده‌نگری برای پروژه نداشته باشد، به طور قطع نرم‌افزار تبدیل به یک Legacy System خواهد شد و توسعه و نگهداری آن در آینده بسیار سخت و حتا محال خواهد بود. بنابراین لازم است تا در مراحل اولیه‌ی طراحی به نیازمندی‌های آینده توجه کافی شود و تا حد ممکن بانک اطلاعاتی نرم‌افزار به شکل بهینه و کارآمد ساخته شود.

«وردپرس» یک سیستم مدیریت محتوا –به طور خاص برای وبلاگ نویسی- است که به نظر بسیاری به شکل کاملاً حساب‌شده و اصولی طراحی شده و توسعه داده می‌شود. حتماً بخشی از موفقیت وردپرس در پیشرفت سریع آن، مربوط به طراحی بسیار خوب دیتابیس آن است. در شکل زیر شِمای (Schema) پایگاه داده‌ی نسخه‌ی 2.7 وردپرس را مشاهده می‌کنید. (منبع: وبلاگ KAPISH) برای مشاهده‌ی تصویر بزرگ‌تر روی آن کلیک کنید.

شمای پایگاه داده وردپرس

من اگر روزی بخواهم وب‌سایتی را طراحی و برنامه نویسی کنم و در آن بخشی را برای انتشار محتوا (به هر شکل: خبر، وبلاگ، …) داشته باشم،‌ حتماً از بخشی از این شِما برای طراحی دیتابیس آن استفاده می‌کنم. (مشخصاً قسمت آبی رنگ که شامل جداول مربوط به نوشته‌هاست)

نسخه‌ی pdf این شِما را از این‌جا دریافت کنید.

شکر!

 بهمن‌ماه سال 85 بود که دامنه‌ی mojahede.ir را ثبت کردم و تا دو ماه بعد که دوستم در «گروه طراحی صلح» وب‌گاه «مجاهده» را طراحی کرد، موقتا دی‌ان‌اس‌هایش را روی یک سرور دیگر تنظیمش کردم. از فروردین پارسال که پیاده‌سازی نسخه‌ی قبلی مجاهده تمام شد و البته من هم دی‌ان‌اس‌های دامنه را با سرور جدید ست کردم، به مشکلی برخوردیم که آن موقع عجیب بود.

 موضوع این بود که برای من -که در شهرستان زندگی می‌کنم و اینترنتم هم هنوز دایال‌آپه!- در تقریبا نیمی از مواقع، mojahede.ir به جای این‌که روی سرور جدید هدایتم کند، به سرور قبلی می‌فرستاد مرا (چی نوشتم!!؟). و البته این مشکل برای دوستان -مثلا- تهرانی و همدانی و … وجود نداشت. و اتفاقا من با پرو..کسی می‌توانستم سایت را ببینم؛ در حالی که همان زمان که بی‌آن متصل می‌شدم به جای دیگری می‌رفتم.

internet-domains

اول فکر می‌کردیم مسئله بعد از چند روز حل می‌شود. اما با گذشت یکی‌، دو هفته با پشتیبانی خدمات دامنه‌ی ملی ایران تماس گرفتم که گفتند احتمالا مشکل از سرور است. بعد به یکی از  آی‌اس‌پی‌های شهر زنگ زدم، و حتا یک بار حضوری به شرکت‌شان مراجعه کردم، گفتند که ما اینترنتمان را از مخابرات می‌گیریم. با مرکز دیتای مخابرات زنجان صحبت کردم گفت مشکل از طرف آی‌اس‌پی‌هاست. با آی‌اس‌پی دیگری تماس گرفتم -که البته معتقدم بسیار متخصص‌تر از شرکت قبلی هستند- یک سری صحبت‌هایی شد که الان یادم نیست و …

خلاصه، دیگر پذیرفته بودم که باید صبر کرد! یادم هست حتا با علی هم که صحبت می‌کردم، موضوع دامین خودش (sharh.ir) و یکی دیگر را (noqteh.ir به گمانم) تعریف کرد و من صبورتر! شدم. راستی مسئله‌ی جالب این‌که بعضی دوستان همشهری (مثل این) که اینترنت adsl دارند چون‌این مشکلی را احساس نمی‌کنند اصلا، بچه مایه‌دارها!! فلذا من هم که عادت کردم به این وضع و هر وقت می‌خواستم «مجاهده» را آپدیت کنم و دامین mojahede.ir مرا به جای این‌که به مکان اصلی برساند، به جای دیگری می‌فرستاد، یا صبر می‌کردم اوضاعش به‌تر شود، و یا -بالاجبار- از پرو..کسی استفاده می‌کردم. که البته نمی‌دانم چه‌قدر امنیت داشت.

ادامهٔ مطلب »

یا حق

1. در این پنج، شش روزی که یادداشتی به این وبلاگ نفرستادم، هم درگیر کلاس‌های دانش‌گاه بودم، هم یکی‌، دو روزی مبتلا به سرماخورده‌گی مجدد و … و خدا را شکر که حالا خیلی به‌تریم.

2. دو هفته‌ای می‌شود که متوجه شده‌ام وردپرس دات کام لینک‌هایی که در صفت title آن‌ها (به عنوان توضیح) از حرف «ح» استفاده‌ای می‌شود، شناسه‌ی یادشده را به علامت ؟؟ تبدیل می‌کند و به این سان موجب نامعتبر شدن فید وبلاگ می‌شود. تقریبا از همان موقع هم بحثی را در انجمن وردپرس فارسی آغاز کردم و به رغم مشارکت و کمک نویدخان عصرونه به نتیجه‌ای نرسیده‌ایم، هنوز.

3. و اما بحث نه خیلی شیرین الکشن. در حوزه‌ی انتخابیه‌ای که شهر ما باشد، بناست که دو نماینده به مجلس راه یابند. اما سی کاندید تایید صلاحیت شده‌اند! همین مساله امید به این‌که تصمیم صحیحی از جانب مردم اتخاذ شود را کمی کاهش می‌دهد. بماند اینکه… اصلا ولش کن! حال از انتخابات نوشتنم نیست.

4. متوجه یک مسئله‌ی جالب در تبلیغات غالب کاندیداهای شهر شده‌ام. و آن این‌که در اقلام (همینه دیگه اسمش؟) تبلیغاتی واژه‌ی «حاج» به عنوان پیش‌وند بیش‌تر نامزدهای انتخاباتی دیده می‌شود؛ احتمالا برای جلب توجه و مشروعیت بخشیدن نزد عوام! در انتخابات سال گذشته، حداقل دو نفر با این شکل عوام‌فریبی -و با رای بالا- به شورای شهر رسیدند. یکی‌شان خب آقازاده‌ی یکی از مادحین مشهور هم بود البته.

5. در این آشفته‌بازار هم ظاهرا مسئله‌ی فلسطین هم به کلی فراموش شده است. انتظار روتین این بود که دیروز بعد از نماز جمعه یک تظاهراتی بشود که نشد البته و ائمه‌ی محترم جمعه هم به فرمودن همین جمله اکتفا کردند: «محکوم می‌کنیم!»