راستش تا همین چند روز پیش فکر می‌کردم استفاده‌ی بی‌اجازه از یادداشت‌های وب‌لاگ‌ها و وب‌سایت‌ها در مطبوعات کاغذی (همون دزدی ادبی) تنها در مورد موضوعات مرتبط به کامپیوتر و فن‌آوری و علمی و امثال این‌ها انجام می‌گیرد. و یادداشت‌های با مضامی سیاسی، مذهبی و یا اجتماعی در وب‌لاگ‌شهر از این نوع دست‌بردها در امان‌اند.

اما خوب، ظاهرا اشتباه می‌کردم. هفته‌نامه‌ی “یا لثارات الحسین” -ارگان مطبوعاتی انصار حزب‌الله- در شماره‌ی 28 فروردین، صفحه‌ی 9، یادداشت “محمدرضا امینی” را در وب‌لاگ “نون و قلم” با عنوان “نوکیا به جای شهید”، تمام و کمال، بی‌اجازه، بی‌ذکر نام نویسنده و البته با جعل عنوان دیگری چاپ کرده است. چرا؟ نمی‌دانم.

+ برای دریافت شماره‌ی یادشده به وب‌گاه اطلاع‌رسانی انصار حزب‌الله مراجعه کنید. (هفته‌نامه‌‌ی سوم)

می‌خواستم مطلبی درباره‌ی حادثه‌ی شیراز [1] بنویسم -و چند خطی هم اتود زده بودم- که دوست و برادر عزیزم، احمد، زودتر از من این کار را کرد. چون به‌تر از من مفهوم را رسانده است [2]، دعوت می‌کنم تا بخشی از متن او را بخوانید:

[...] اسلام وقرآن باتوجه به ظرفيت بالاي آن براي تمامي امور (شخصي واجتماعي وسياسي وديني و…. )داراي برنامه و معيار وشاخصه است دراين كه بايد بوسيله تحقيق  وپژوهش آن عوامل، بررسي واحيا شوند واين  كه در اين مورد  ضعيف عملكرديم شكي نيست وليكن اين ضعف توجيه خوبي براي استفاده از معيار و شاخصه هاي غربي نمی باشد .

2.دولت ما هم با عنايت به اسلامي بودن حكومت وظيفه دارد كه در انتخاب شاخصه و معيارها دقت لازم را داشته باشد ،امروز ، امنيت ما ،اقتصاد ما،فقر ما ،بهداشت ما و همه و همه را معيار ها و شاخصه هاي جهاني  و غربي نشان مي دهند و شاهد مثال هم اين خط فقر كه 600 هزار تومان درآمد ماهيانه اعلام شده است .(انگار اكثيرت كشورمان  بايد فاتحه شان خوانده شود )

3. عملكرد دولت و ملت ما هم بر اساس معيار هاي جهاني شده است .رسانه هاي تصويري و شنيداري ما ،سينما و همه نهاد هاي اين چنيني ما هم انگار دارند از  اين معيار و شاخصه ها پيروي و گاها تبليغش هم مي كنند.روح برنامه هايشان هم غربي و بر اساس تفكر انسان محوري شده است .اين رسانه ها و ابزار به اشتباه در اختيار فرهنگ انسان محور غرب شده اند و ذائقه ها را عوض مي كنند و ذائقه ها هم  پشتيبان اين معيار ها ييند . [...]

برای خواندن متن کامل کلیک کنید.

[1] بنا بر اصرار شورای عالی امنیت ملی، که از رسانه‌ها می‌خواهد تا روشن شدن قضیه گمانه‌زنی نکنند، از لفظ “بمب‌گذاری” استفاده نمی‌کنم.
[2] و البته آن‌چه من می‌خواستم بنویسم ایده‌اش را از همو گرفته بودم.

بسم الله الرحمن الرحیم

دقیقا دو سال از آغاز به کار -رسمی- پایگاه لینک‌پراکنی «لینکده» می‌گذرد. این لینک‌دونی به  ابتکار برخی موسسان مجمع وب‌لاگ‌نویسان مسلمان در سال 84 با سیستم مدیریت محتوای Movable Type شروع به کار کرد و سال بعد با سیستم وردپرس به کار خود ادامه داد. هدف ابتدایی از راه‌اندازی این سایت: 1- فضایی برای معرفی لینک‌های تاپ فرهنگی و محتواسازی برای وبلاگ‌نویسان حزب‌اللهی؛ و 2- تبلیغ وبلاگ‌های خوب و کمک به افزایش مخاطبان این وبلاگ‌ها و آشنایی وبلاگ‌نویسان با یک‌دیگر بود.

اما -متاسفانه- با کم‌رنگ شدن فعالیت‌های مجمع و کندشدن روند رشد سایت‌های زیرمجموعه‌ی این نهاد غیردولتی، سایت لینکده هم به اهداف خود نرسید که به نظر نگارنده یک دلیلش کم‌شدن نظارت مدیر(ان) سایت بر فعالیت‌های کاربران عضو شده در سایت می‌باشد. به عنوان مثال در صفحه‌ی مقررات سایت از کاربران عضو خواسته شده که به وب‌لاگ خود لینک ندهند و در صورت مشاهده‌ی سه لینک پشت سر هم به خود، عضویت آن کاربر لغو می‌شود. در حالی که بیش از 90 درصد لینک‌های ارسالی بعضی از کاربران، به وبلاگ خود ایشان اشاره می‌کند. حتا مدیر سایت نیز از این مسئله مستثنا نیست!

خاصیت یک لینک‌دونی عمومی این است که هر روز که به آن مراجعه می‌شود با لینک‌های تازه مواجه شویم. اما -در لحظه‌ی نگارش این مطلب- از تاریخ 8 بهمن تا امروز (یعنی دو هفته!) هیچ لینک جدیدی به سایت افزوده نشده است. در حالی‌که بنا بر آمار در سایت وب‌گذر، در یک ماه گذشته، به طور متوسط روزانه 30 بازدید از این سایت شده است.

همچنین در مقایسه با پایگاه‌های لینک‌پراکنی فارسی دیگر، که برخی ماه‌ها بعد از لینکده به راه افتادند، لینکده -شاید- غیرفعال‌ترین باشد. بنابراین برای این‌که امیدوار باشیم لینکده بتواند سهمی در گسترش محتوا در وبلاگ‌شهر مسلمان داشته باشد بایستی طرحی نو برای آن ریخت. که فکر می‌کنم بعد از تشکیل جلسه‌ی مجمع عمومی (وقتش را خدا می‌داند!) و انتخاب هیئت موسسان این کار صورت خواهد گرفت.