سیدمرتضی آوینی؛ همچنان در غربت

“آوینی” غریب است. چرا که خیلی‌ها عکسش را به دیوار اتاقشان می‌زنند؛ بی‌آن‌که حتا یک کتاب یا مقاله‌ی او را خوانده باشند یا یک فیلم او را با تامل ببینند.

“آوینی” مظلوم است. چون برای مراسم بزرگداشتش و پخش دو فیلم او برای یک جمع حداکثر 250 نفری، این بنده‌ی خدا باید کلی دلیل و شاهد مثال -از حضرت آقا- بیاورد.[1] بل‌که از حساسیت شاخک‌های بعضی نهادهای خاص کم شود.  [2]

همین.

[1] البته در لفافه و در سخنرانی چند دقیقه‌ای بین دو فیلم.
[2] و باز البته این برادران، فقط مال آن‌جایی که شما فکرتان می‌رود نبودند! به نظرم، بیشتر، نوشتن “جبهه‌ی فرهنگی انقلاب اسلامی” در حاشیه‌ی اعلامیه‌های مراسم باعث این مسئله شده بود.