الکشن 4: انتخابات مجلس هشتم در شهر زنجان

گفتم حالا که مهلت رسمی تبلیغات انتخاباتی به پایان رسیده است، من هم به مانند دوست عزیزم علی اللهیاری یک شمای کلی از وضعیت انتخابات در زنجان بدهم که نفهمیدیم چه‌طور شد در این دو، سه روزه خیلی حساس شد.

شهرستان زنجان به همراه طارم یک حوزه‌ی انتخابیه محسوب می‌شود و در مجلس شورای اسلامی 2 نماینده دارد. در این دوره 30 نفر برای رقابت بر سر این دو کرسی از سوی شورای نگهبان تایید شدند که مگر حدود 10 نفر، باقی برای تفریح آمده‌اند و هیچ شانسی ندارند. در مجلس هفتم آقای “سیدجلال حسینی” و خانم “رفعت بیات” نماینده‌ی این مناطق بودند که البته دقیقا نمی‌توان گفت که ایشان اصول‌گرا هستند یا اصلاح‌طلب؛ طبق تقسیم‌بندی‌های رایج البته. اما عمل‌کرد این دو در مجلس نه به اصول‌گرایی می‌خورد نه به اصلاح‌طلبی (به معنای واقعی کلمه البته) متاسفانه. هر دوی این‌ها هم در این دوره از انتخابات شرکت دارند و البته از دو، سه ماه پیش جناب حسینی شروع به تبلیغات برای خویش کرده و از ارسال پیامک‌های مناسبتی و توزیع cd و بروشورهای باکیفیت به بهانه‌ی گزارش عمل‌کرد دریغ نکرده است. خانم بیات هم در این یک هفته به مانند حسینی با به راه‌اندازی ستادهای تبلیغاتی و حامی متعدد و چاپ و پخش اقلام تبلیغاتی زیاد شانسش را برای حضور چهار ساله‌ی دوم در مجلس امتحان می‌کند. البته به نظر نمی‌رسد که این دو نفر بتوانند به مجلس راه یابند؛ هر چند رای بالایی را انتظار می‌کشند. از شایعاتی هم که پشت سر این‌هاست هم می‌گذریم.

و اما جبهه‌ی دوم خرداد؛ به طور کلی میدان‌دار اصلی در میان دوم خردادی‌های زنجان مشارکتی‌ها هستند که از “قوی‌ترین مناطق جبهه‌ی مشارکت ایران اسلامی” در میان مناطق دیگر این گروه سیاسی در کل کشور محسوب می‌شوند. البته یکی، دو سالی هم هست که افراد منتسب به “شیخ مهدی کروبی” و حزب اعتماد ملی سعی می‌کنند برای خود جایی در این میان باز کنند. اعضای یک سری احزاب و گروهک‌های ریز و کوچک هم مثل “نهضت آزادی” و “سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی” خود را به این جریان چسبانده‌اند که البته نیروهای زنجانی سازمان مجاهدین انقلاب در بعضی موقعیت‌ها جلودار رفقای خود می‌شوند. این را هم اضافه کنم که نشریات محلی در استان زنجان شامل یک روزنامه‌ی تقریبا مستقل و چند هفته‌نامه می‌شود. به غیر از معدودی هفته‌نامه‌ی نسبتا مستقل و بی‌خاصیت، جو غالب مطبوعات استانی در دست نیروهای دوم خردادی‌ست. و آنان که نام اصول‌گرا بر خود می‌نهند، تقریبا هیچ رسانه‌ی درست و حسابی ندارند (مر یکی، دو جریده‌ی هفته‌گی). اما هیچ کدام از این نشریات (به جز آن روزنامه‌ی مستقل که وضعش از بقیه بهتر است) یک مطبوعه‌ی حرفه‌ای در سطح عامه‌ی مطبوعات سیاسی کشور نیستند؛ و البته در مقایسه با مطبوعات خارجی اصلا در ایران حرفه‌ای نداریم.

جماعت دوی خردادی زنجانی به مانند سران احزاب متبوع خویش از ماه‌ها قبل مشغول به جوسازی و اتهام علیه مجریان و ناظران انتخابات بودند. بعد از این‌که نتایج بررسی هیئت اجرایی استان اعلام شد، مطبوعاتشان تیتر کردند که “تمام اصلاح‌طلبان زنجان رد صلاحیت شدند”. تهدید به تحریم‌ها هم شروع شده بود و به نظر می‌رسید که جدی باشد. چون هیچ تلاشی برای جذب نظر مردم دیده نمی‌شد و مایوس به نظر می‌رسیدند. تا این‌که از هیئت‌های نظارت اسم چند نفر از وابسته‌گان به این جریان درآمد و در نهایت آقایان “جمشید انصاری” و آقای “سعدالله نصیری قیداری” از طرف ستاد ائتلاف اصلاح‌طلبان زنجان اعلام شد. البته در روزهای اخیر هم یک تن از نامزدها به نفع این دو نفر اعلام انصراف کرد.

 جمشید انصاری: آقای انصاری چند سالی در دولت آقای خاتمی استان‌دار آذربایجان غربی بودند و بسیار مدیر خوب، موفق و پرتلاشی هستند. اگر مطمئن بودم که ایشان منافع جناح را به منافع ملت ترجیح نمی‌دهند، حتما به‌ش رای می‌دادم. اما متاسفانه این طور نیست.

سعدالله نصیری قیداری: دکتر قیداری که امسال از دانش‌گاه زنجان به رتبه‌ی استادی (پروفسور) رسید، به نظرم هیچ مناسب نماینده‌گی مجلس نیست. علاوه بر اشکالات اصولی که بر ایشان می‌بینم، فکر می‌کنم با توجه به مقام بالای علمی وی، گرفتن مسئولیت این چنینی ظلم به جامعه‌ی فیزیک کشور و ستم به شخصیت آکادمیک خویش است.

اما در اردوگاه آن‌ها که نام اصول‌گرا بر خود گذاشته‌اند، بعد از گذشت شش، هفت ماه از آغاز جلسه‌های معتمدین، فقط یک نفر -استاد محمد اجلی- به عنوان نامزد منتخب‌شان معرفی شد. افرادی هم که پارسال با نام “رایحه‌ی خوش خدمت” در انتخابات شوراها فعالیت می‌کردند، “مهندس مجید ناصحی مقدم” را به عنوان کاندیدای مورد نظر خود ارائه کردند.؛ جوانی کامپیوتر خوانده و نسبتا انقلابی.

حاج محمد اجلی؛ تنها ایرادهایی که به‌ش می‌شود گرفت، شایعه‌ی سهم‌خواهی از احمدی‌نژاد است، که البته به دلایلی با واقعیت جور در نمی‌آید؛ و دیگری بی‌تخصصی است که اگرچه تخصصی برای کار اجرایی در اجلی نیست، لیکن به نظرم او به مانند افرادی مثل افروغ، توکلی، خوش‌چهره و … به خاطر تفکر خاص‌شان برای اصلاح ساختار مدیریتی کشور در مجلس آینده بسیار مورد نیازند.

نکته‌ی قابل ذکر این که شورای چند نفره‌ی اصول‌گرایان، برخلاف رقیب که مثل ریگ برای پیروزی نامزدهای خود پول خرج می‌کند و ستادها برای آن‌ها درست کرده و البته چند برابرش را باید بعدا در بیاورد، هیچ حمایت خاصی از محمد اجلی نمی‌کند! و البته اجلی مگر یک ستاد (که بیش‌تر به قهوه‌خانه شبیه است! چرا که هیچ کار خاصی در آن نمی‌شود) کار تبلیغی زیادی ، برعکس دکتر نصیری و بعضی نامزدهای مسقل، انجام نمی‌دهد.

و بازار شایعه هنوز داغ است!